IZLOŽBA U MUZEJU: SVILEN STEĆAK ŠEMSE GAVRANKAPETANOVIĆ

  18 oktobar 2019

Na njenim slikama nema ljudskog lica,tela, to je prolazno. Ono što nije, što ostavlja trag su poruke.

Ljubiteljima likovne umetnosti, delima iz novog svog novog ciklusa predstavila se slikarka Šemsa Gavrankapetanović.Nakon deset godina pauze, ovo je njeno drugo gostovanje u galeriji Muzeja u Prijepolju. Pored ove dve samostalne izložbe Šemsa je, 1992. godine, na poziv Đorđa Kadijevića, učestvovala u Umetničkoj koloniji Mileševa, na kojoj je osvojila nagradu. Tada je,kako sama kaže, zavolela Prijepoljce , a oseća i da su Prijepoljci zavoleli nju.

AR semsa gavrankapetanovic

Prijepoljskoj publici se u četvrtak, predstavila kroz pedesetak slika, ručno rađenih odlivaka iz papirne pulpe, monotipijama i vezom na svili. Izložba je ponela naziv „Poruke“. “Pismo je jedan od najstarijih oblika beleženja poruke” kaže umetnica i dodaje, “one dokumentuju motive i ciljeve komuniciranja.To su tragovi u vremenu, koji svedoče o tome koliko se razumemo pojedinačno, ali i kao kulture, narodi i civilizacije“.

Šemsa je na ulazu u izložbeni prostor odbacila štafelaj i sliku odložila na pod. Umesto platna razapinje žičanu mrežu na koju nanosi neslikarske materijale: piljevinu, iverje, karton, šljunak,krpu, papirnu pulpu … kojima gradi sliku. Struže, lepi, nanosi pa skida ,pa opet nanosi slojeve i boje. Posmatrač se nalazi pred reljefnim, taktilnim površima koje vuku damar u ruci, da opipa, da proveri: Nanosi li slikarka tragove vremena, ili ih kao vajarka skidanjem slojeva otkriva?

AR Izlozba 3

Na njenim slikama nema ljudskog lica,tela, to je prolazno. Ono što nije, što ostavlja trag su poruke. Novinski članci,uvijeni poput svitaka, kao da čekaju da jednog dana posvedoče o našim strahovima i žudnjama, kao što ostaci knjiga iz spaljene biblioteke, jedne rasturene zemlje, jednog urušenog društva, svedoče sadašnjim generacijama. Materijal koji ugrađuje u delo, nosi karakter i iskustvo ranijeg života, ima svoju istoriju i socijalno poreklo: mapa Jugoslavije, Marksistički dijalektički metod, Moj brat Lenjin… koje slika spašava.

AR Izlozba 2

Likovna kritičarka Vesna Todorović nas upoznaje sa radovima Šemsa Gavrankapetanović, za koju kaže da inspiraciju crpi iz “riznice bogate porodične baštine”. Monotipije, vez i otisci rađeni su na osnovu porodičnih pisama, koja je pisala slikarkina pranana Begzada Bašagić-Gavrankapetanović, sestra književnika Safvet bega Bašagića, rođena 1844. godine. Slikarku fascinira činjenica da je ona naučila pisati u vreme kada se ženska deca nisu školovala. Pisala je „bosančicom“.

Ovde slikarka odbacuje i ram, pa svilu oslikava, veze na njoj, utiskuje slova.To su nežni ostaci iz porodične sehare. Žal je to za prošlim, strah od zaborava kako onog lepog, tako i onog ‘ne ponovilo se’.

Svilen stećak Šemsa vezom ispisuje. Uzmi i čitaj, rekao bi Umberto Eko.

Iskoristite ove miholjske dane da svratite do Muzeja.

A.R.

ANTRFILE

Šemsa Gavrankapetanović rođena je u Sarajevu 1945. godine. Akademiju likovnih umetnosti završila je u Beogradu 1968. godine u klasi prof. Nedeljka Gvozdenovića, gde je također završila i postdiplomske studije u klasi prof. Stojana Ćelića. Od 1972.godine do 1992. godine radila je kao kustos zbirke umetničkih dela u Saveznom izvršnom veću. Živi i radi u Beogradu i Herceg Novom.

Marketing

Baner oglasavanje

Vesti dana

Tag Cloud

MiniCalendar

novembar 2019
npusčps
12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Kursna lista

 

Broj poseta sajta

4001004
Danas
Juče
Ove sedmice
Ovog meseca
Prošlog meseca
Ukupno
1134
3464
23289
72590
141130
4001004

Vaš IP: 100.24.115.253
2019-11-15 10:39